Multimedia

2013-10-16T13:37:53+00:00

Multimedia

Co chcesz zobaczyć?

Audio

Video

Tapety

Archiwum

25-lecie - homilia - kardynał Nycz

2014-12-08T22:53:56+00:00

Jako biskup dziękuję za to, co do mnie dociera z waszej działalności

Bracia i siostry, szanowni panowie profesorowie rektorzy,

najpierw bardzo dziękuję za to, że przyszliście świętować swoje 25-lecie jako Akademickie Stowarzyszenie Młodzieży (?) do matki kościołów archidiecezji warszawskiej, do naszej archikatedry. To piękny sposób świętowania i piękny sposób dziękczynienia Bogu za te całe 25 lat działalności Stowarzyszenia i za wszystkie owoce – te które można zmierzyć i zważyć i te, których nie można zmierzyć, jakie stały się udziałem tysięcy młodych ludzi – studentów, w czasie tych 25 lat. Jest to najwspanialsze dziękczynienie ponieważ sama Eucharystia jest dziękczynieniem Bogu, w której Jezus Chrystus składa swoją ofiarę, dziękuje razem z nami za wielkie dzieła Boże i ludzkie, które stają się w naszym życiu.

25 lat to jest spory kawałek czasu. Niektórzy, którzy należeli do Stowarzyszenia u jego początków są już dzisiaj bardzo dojrzałymi ludźmi i może dzięki pomocy także tej formacji służą w różnych miejscach społeczeństwa Polski i nie tylko Polski, świata. Służą człowiekowi, służą ludzkiej społeczności, służą Kościołowi i w Kościele ponieważ są Kościołem - są członkami Mistycznego Ciała Chrystusa. Różnorodnymi, których zespala Duch Święty i w miarę swoich powołań szczegółowych podejmują te służbę do której się przygotowywali przez studia i przez działalność w Stowarzyszeniu.

W swoim przemówieniu i słowie, które wypowiedział wasz przedstawiciel przywołaliście - i trudno nie przywołać - księdza kardynała Stefana Wyszyńskiego Prymasa Tysiąclecia, Sługę Bożego, który jest waszym patronem i którego słowa mu bliskie i serdeczne „tylko Bogu – Soli Deo” stoją w nazwie waszego Stowarzyszenia. Rzeczywiście, ten Prymas Tysiąclecia w całym swoim życiu kapłańskim i biskupim był blisko ludzi, ich problemów, starał się tych ludzi formować, stwarzać różne przestrzenie działalności, zwłaszcza w okresie międzywojennym kiedy sam był studentem, potem był duszpasterzem na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i duszpasterzem robotników i wszystkich, którzy potrzebowali tego wspólnotowego działania. Jest bowiem wiele takich rzeczy w życiu, które człowiek w pojedynkę nie jest w stanie zrobić dlatego potrzebuje się gromadzić i zbierać, tworzyć pewne struktury nie dla samych struktur, ale po to by wzmocnić swoje działanie. Tak działali ludzie w ciągu wszystkich wieków, tak powstawały wielkie, potężne zakony – założyciel noszący w sobie charyzmę tak jak Matka Teresa z Kalkuty, którą jeszcze pamiętamy wszyscy. Ona sama radykalnie nastawiona na pomoc ludziom potrzebującym, umierającym na ulicach Kalkuty, wiedziała doskonale, że nie jest w stanie sama podołać temu wszystkiemu – potrzebuje oparcia wspólnoty. Dlatego założyła nowy, wielki, potężny zakon, który działa w całym świecie. Taka jest również istota wszystkich stowarzyszeń, które są nastawione i na studentów, na formację, na wiele innych rzeczy, które robicie również w waszym Soli Deo . Trzeba widzieć ten najważniejszy cel dla którego jesteście powołani. Po to żeby zespolić wszystkie siły, wykorzystać wszystkie ludzkie talenty aby służyć człowiekowi.

Drugim takim człowiekiem, którego także wspomnieliście na początku, bez którego Kościół byłby dzisiaj niewątpliwie inny, był Ojciec Święty Jan Paweł II, święty. To był duszpasterz młodzieży z krwi i kości. Duszpasterz akademicki w tamtym trudnym komunistycznym czasie gdzie studentów było wprawdzie dużo mniej – 5 razy mnie niż dzisiaj - ale o wiele trudniej było do nich dotrzeć. Nie wolno było organizować żadnych stowarzyszeń, żadnych grup. Czyniono to przy okazji spotkań przy parafii, przy okazji duszpasterstwa studentów w kościołach. Właśnie Jan Paweł II kiedy w ’79 roku, a więc 35 lat temu, przyjechał jak prawie 60-letni człowiek do Polski ze swoją pierwszą pielgrzymką, jeszcze żył wtedy kardynał Wyszyński. W tej pierwszej pielgrzymce w Krakowie i w Warszawie gdzie było najwięcej studentów, pokazał jakie są istotne problemy młodzieży akademickiej. W sławetnym – można go dzisiaj przeczytać, czy usłyszeć w telewizji czy w radiu – przemówieniu, które wygłosił do studentów na Skałce w Krakowie, gdzie się okazał jako doświadczony, choć już nie młody przecież, duszpasterz akademicki. …i stawiał młodym ludziom pytania. Stawiał wyzwania, wymagania, ale czynił to w taki sposób, że młodzież szła za nim bo wierzyła, że ich kocha, wierzyła, że chce ich dobra i wierzyła, że pokłada w nich nadzieję nie tylko wtedy, kiedy mówił a mówił dziesiątki, setki razy o was młodych i do was młodych: jesteście nadzieją Kościoła i świata. Powtórzył to potem w spotkaniu z akademikami(?) pod kościołem św. Anny, gdzie do dzisiaj się gromadzicie jako studenci, wtedy w tamtym właśnie czasie. On doskonale wiedział, że młode pokolenie jest inne i często to podkreślał wbrew wszystkim tym, którzy narzekali na młodzież. Podkreślała i mówił wam i o was, że jesteście nadzieją i jesteście szansą dla współczesnego świata.

Poradzicie sobie, mówił to potem w późniejszych pielgrzymkach, czy na spotkaniach młodzieży w różnych miejscach świata, pod jednym warunkiem: że te wasze umiejętności, które macie, i językowe, i informatyczne, i niewiadomo jeszcze jakie, będą podparte fundamentem aksjologicznym, fundamentem wartości. Nie da się budować domu na piasku. Przy pierwszych trudnościach dom ludzkiego życia zbudowany na piasku bez fundamentu musi się rozsypać. Dom trzeba budować na skale. To jest jedna z przypowieści Pana Jezusa. Na skale, która jest Chrystus, na skale, którą jest Ewangelia, na skale którą są wartości, którym prawdziwie chcemy służyć, niezmienne. Wtedy człowiek jest pewny swojej drogi, którą wybiera i idzie.

Słyszeliśmy dzisiaj w liturgii te słowa pięknej modlitwy na początku: Panie pomnóż w nas wiarę , nadzieję i miłość abyśmy byli zdolni zachować Twoje przykazania. A potem w Ewangelii słyszymy pytanie skierowane do Jezusa - nieważne, czy podchwytliwe, czy nie podchwytliwe ze strony Faryzeuszy - ale odpowiedź jest pełna i prawdziwa, którą daje Chrystus. Z wiary nadziei i miłości wyrasta w człowieku zdolność zachowywania Bożych przykazań, a wśród tych przykazań tego najważniejszego jakim jest podwójne przykazanie miłości, co nam dzisiaj przypomina Pan Jezus. Jednym z ważniejszych problemów i spraw dzisiaj wszystkich ludzi – młodych i nie tylko – także nas starszych, jest to, żeby nasze sumienie było zgodne i odnosiło się w swoich decyzjach i sondach do tego fundamentu o którym mówi nam dzisiaj Jezus, do tego fundamentu przykazań. Człowiek nie tworzy norm moralnych, ale człowiek je odkrywa. Odkrywa w swoim sumieniu. Natomiast jeżeli zauważamy, że nasze sumienie rozstrzyga obok przykazań, obok prawa moralnego, to jest to alarmujący dzwonek do tego, żeby się zabrać do pracy nad kształtowaniem swojego sumienia, żeby było rzeczywiście sanktuarium w którym prawo Boże, prawo naturalne dochodzi do nas po to żeby człowiek miał kryterium osądu konkretnego czynu, konkretnej sprawy. Znamienne, w dobie subiektywizmu, relatywizmu, kiedy każdy wbrew temu co nauczał papież Jan Paweł II, że prawo o dobru i prawda o dobru jest ponad nami, poza nami – trzeba jej szukać i do niej dostosowywać swoje życie, a nie prawo dostosowywać do swojego życia, wbrew temu próbuje współczesny człowiek bardzo często sam tworzyć sobie kryteria dobra i zła – po swojemu rozstrzygać powtarzając jakby grzech pierworodny w swojej istocie. Wtedy warto sobie przypomnieć słowa św. Pawła z Listu do Koryntian, kiedy mówi: jeżeli sumienie mam spokojne i sumienie nie oskarża mnie, to jeszcze to nic nie znaczy bo ponad sumieniem jest prawo i Bóg, jest Pan. To też były słowa, które często przypominali ci dwaj wielcy Polacy – św. Jan Paweł II i Sługa Boży kardynał Wyszyński. I to też jest jakby to pole i ta przestrzeń waszej pracy w Soli Deo na różnych uczelniach warszawskich w których działacie i rozwijacie się.

Tym się różnicie od duszpasterstwa akademickiego, że podejmujecie Wasze zadania na Waszą, katolików – świeckich, odpowiedzialność. W duszpasterstwie akademickim dużo tej odpowiedzialności bierze na siebie ten, który jest duszpasterzem. W stowarzyszeniu katolickim, katolików – świeckich, odpowiedzialność jest na Waszych ramionach. Kapłan pełni rolę kapelana. A wy podejmujcie i wyczuwajcie te wszystkie najważniejsze sprawy, które trzeba podejmować dzisiaj na uczelni, w środowisku studentów, czy w środowisku młodych absolwentów, którzy także jeszcze należą do waszego stowarzyszenia.

Ja dziękuję dzisiaj razem z wami. Jako biskup dziękuję za to, co do mnie dociera z waszej działalności. Dziękuję za waszą działalność kulturalną na uczelniach, dziękuję za organizowanie w ramach uczelni debat i dyskusji naukowych, popularnonaukowych na różne aktualne współczesne tematy i wyzwania - etyczne, światopoglądowe. Dziękuję także za to, że próbujecie wchodzić nawet tak głęboko, dzięki życzliwości Waszych rektorów na uczelni, i w ramach uczelni próbujecie organizować godziny, dni refleksji na wzór rekolekcji, które przeżywamy w kościołach i w parafiach. To są wasze zadania. To nie jest pomoc duszpasterzowi, to nie jest pomoc kapłanowi. To jest wasza własna odpowiedzialność ludzi zrzeszonych i stowarzyszonych dla wspólnego dobra. I za te wszystkie wymiary waszej działalności i za to odkrywanie ciągle na nowo potrzeby i wartości tego fundamentu na którym człowiek buduje swoje życie bardzo Wam dziękuje i będziemy dziękować w czasie tej całej dzisiejszej Eucharystii.

Ksiądz Arcybiskup Kazimierz Kardynał Nycz, Metropolita Warszawski

Droga Wojownika 2015 - nagrania

2015-09-27T13:53:37+00:00

Pasja Wojownika

Pierwsza konferencja, która odbyła się 6 maja 2015 roku w Gmachu Głównym Politechniki Warszawskiej. Gośćmi byli ks Piotr Pawlukiewicz - znany kaznodzieja warszawski, oraz ks Bogusław Kowalski - kapelan Legii Warszawa. Dwaj przyjaciele, dwie osobne pasje, ale też jedna wspólna - humor.

Było m.in. o zasadzie komandosów armii USA, piłce nożnej i muzyce. To w połączeniu z niesamowitym wręcz poczuciem humoru obu księży dało konferencje, która ciężko zapomnieć. Posłuchajcie, nie będziecie żałować!

(Zdjęcia z konferencji: Marcin, zdjęcie ks. Bogusława z grafiki: Jakub Szymczuk/GN)

{music}mp3/droga_wojownika_2015/1{/music}

Tutaj plik do pobrania z nagraniami z wszystkich konferencji:
https://onedrive.live.com/?cid=adffafa5df00772a&id=adffafa5df00772a%211786&authkey=%21ANK5YJMJo_EBHHo

Psychiatria a opętanie - nagranie

2013-10-19T14:32:40+00:00

Konferencja odbyła się 16 kwietnia 2013, w Szpitalu Klinicznym im. Dzieciątka Jezus w Warszawie.

25-lecie - przemówienie - Bartłomiej Gortych

2014-12-04T06:26:37+00:00

Soli Deo to pewna idea, ale też konkretni ludzie

U nas w Soli Deo, w pokoiku na Politechnice, na jednej z tablic wisi stara kartka papieru, na której widnieje napis z przesłaniem dla każdego członka stowarzyszenia. Napis ten brzmi dumnie „Soli Deo uśmiecha się dużo”. Sądząc po poprawności gramatycznej tego wzniosłego zdania autorem jest zapewne ktoś z Politechniki, natomiast oceniając stan tej kartki obstawiam chyba wczesne początki Stowarzyszenia ;)

Zdanie „Soli Deo uśmiecha się dużo”, podobnie jak nasze hasło pochodzące z ust Kardynała Wyszyńskiego „czas to miłość”, pomimo swojej banalności i prostoty posiada jak dla mnie genialne w swoim przekazie przeslanie.

Dlaczego akurat Soli Deo uśmiecha się dużo? Bądźmy odważni i postawmy sobie to pytanie nie zważając na to jak bezsensownie by ono nie brzmiało;) Kim dziś jesteśmy?

Czy jesteśmy studentami, których łączą podobne wartości? Ludźmi chcącymi żyć pełnią życia, w pełni chcącymi korzystać ze szczęścia jakie tu na ziemi możemy osiągnąć już w trakcie i po studiach? Myślę, że tak - chcemy tego wszystkiego, szukając Boga i jego słusznych dla nas dróg, podczas studiów, analizować nie tylko dziedziny zawodowe, ale też porządek wspaniałego świata jaki Bóg stworzył, szukać dziś prawdziwego szczęścia pośród promowanych na co dzień dróg na skróty. Odkrywając razem sens i piękno tej drogi chcemy dzielić się nią. Czyż to nie jest działalność akademicka? A czym jest studiowanie? Czyż to nie poszukiwaniem wiedzy o życiu?

W jaki sposób Soli Deo to wszystko realizuje? I tu powróćmy do naszego zdania „Soli Deo uśmiecha się dużo;)” Przeslanie prastarych członków mówi nam wszystko… Bądźcie solą ziemi i światłem świata mówił papież Jan Paweł II, jak realizuje się to u nas? Przez uśmiech, nasze podejście do życia, świadectwo, niespożyte chęci do działania, oddolne inicjatywy, pomysły, umiejętność zabawy i integracji bez alkoholu i używek, zachowywanie czystości w związkach przedmałżeńskich, patrzenie w przyszłe życie - patrzenie odpowiedzialne a zarazem radosne, nie pozbawione iskry szaleństwa i młodości. Soli Deo robi dziś wiele różnych projektów, przedsięwzięć, konferencji, warsztatów. Nie koniecznie są to wydarzenia o doktrynie kościoła, czy stricte o wierze. Dominują raczej tematy praktyczne: jak budować udany związek i małżeństwo, jak być odpowiedzialnym i dobrym mężczyzna - współczesnym wojownikiem, jak organizować swój własny czas, jak szukać priorytetów w życiu. Te wszystkie praktyczne sprawy poruszające nas samych w okresie studenckim, a wiec także naszych rówieśników, podane w intrygującej formie pozwalają dzisiejszemu studentowi, który wychodzi z rodzinnego domu, bardzo często jeszcze nie utwierdzonemu w swojej wierze, do tej pory mającemu tą wiarę w sobie tylko w postaci tradycji rodzinnej, dalekiemu od udziału w duszpasterstwie przy kościele, spostrzec, że wiara i związany z nią styl życia to nie stek zakazów ograniczających wolność, a budowanie na skale. Pozwalamy dziś mu dostrzec inny kościół, kościół radosny, kościół dla młodych, w naturalnym środowisku akademickim, gdzie spotkać mogą także środowisko ludzi przyjmujących wiarę za normalność, ludzi ciągle uśmiechniętych, wewnętrznie spokojnych i radosnych a nie stereotypowych dewotów.

Czy są to te założenia sprzed 25 lat ? Każdy z nas będzie mógł sobie dziś na to odpowiedzieć, wsłuchując się w dalsze przemówienia.

Rozmawiając telefonicznie z absolwentami Soli Deo, byłymi prezesami, założycielami dochodziliśmy często do wniosku, że to nasze Soli Deo ciągle wisi na włosku, od 25 lat wisi na włosku i ciągle wisi. O czymś to świadczy. Świadczy o tym, że organizacja jaką jesteśmy oraz działalność w tej postaci ma sens, świadczy równocześnie w moim przekonaniu o szczególnej opiece Bożej.

Niejednokrotnie działania Soli Deo opatrzone są wewnętrznym chaosem, nie raz zawinionym naszemu studenckiemu nieprofesjonalizmowi, nie raz wywołanym losowym zdarzeniem. Przyzwyczajeni jesteśmy do wywracania w ostatniej chwili planów do góry nogami, nagłych awarii w dzień przed wydarzeniem. Mimo wszystko prawie za każdym razem nasze przedsięwzięcia udaje się dopiąć i dociągnąć cudem do skutku. Czasami możemy obserwować ich owoce w postaci świadectw członków czy sympatyków.

Z jednej strony być może w tym wszystkim da się dostrzec rękę Boga, który z chaosu rozdzielał świat, który w niespodziewanym chaosie życia prowadzi do siebie, który być może widzi w nas swoje narzędzia i to On w Swojej wizji doprowadza nas do celu. Z drugiej strony pomimo tego, że w chaosie często wiele jest miejsca na łaskę, mówimy przecież “Módl się jakby wszystko zależało tylko od Boga, a rób tak jakby zależało od Ciebie”. Przez 25 lat Bóg zsyłał nam ludzi którzy w momentach kryzysu potrafili wybrnąć z wielu trudnych sytuacji, którzy ratowali Stowarzyszenie, którzy znaleźli się w odpowiednim miejscu i czasie. Postacią taką przez cały okres trwania Soli Deo był nasz kapelan Ksiądz Prałat Józef Maj, często księża z parafii akademickich, duszpasterze oraz dzisiejsi absolwenci, którzy z poświęceniem dostrzegali sens dalszego działania.

Nicią na której wisimy jest idea, która nam przyświeca począwszy od założenia, a także konkretne miejsce w świecie akademickim i charakter organizacji, budowane przez wiele lat.

W związku z ciągle zmieniającą się kadrą członków, utrzymanie jednolitej idei i ducha stowarzyszeni, ciągle od nowa interpretowanych w zależności od realiów i charakteru, który funkcjonował z sukcesem przez minione lata, jest dosyć trudne.

Dziś nadszedł czas aby tą nić umocnić.

Soli Deo to pewna idea, ale też konkretni ludzie i to nie tylko aktualni członkowie.

Tak jak seniorzy w społeczeństwie i rodzinie stanowią nieocenioną wartość, tak w stowarzyszeniu absolwenci.

Dziś podczas srebrnego jubileuszu wreszcie mamy okazję z tego skarbu skorzystać, umocnić naszą nić, a być może tak właściwie dopiero zacząć z tego skarbu korzystać...

Jak to powiedział mi w rozmowie przed uroczystościami Pan Robert Wyszyński, jeden z założycieli Soli Deo “Szlachectwo zobowiązuje”. Drodzy absolwenci i członkowie. Chciałbym żeby te uroczystości nie były tylko okazją do miłego spotkania po latach, ale stanowiły początek odnowienia pewnej więzi, zawiązania środowiska wsparcia dla naszego stowarzyszenia, środowiska z którym Soli Deo dziś mogłoby być w kontakcie, które pomagałoby nam poszerzać horyzonty.

Szanowni Goście. Stoi przed nami kolejny okres czasu, kolejne lata działania na rzecz społeczności akademickiej w nowych realiach, czas mierzenia się z kolejnymi problemami współczesnej młodzieży, bombardowanej dziś na ogromną skalę złym systemem wartości, tym razem w sposób mniej jawny, upowszechniony i przyjęty do świadomości i akceptacji społecznej. Drodzy goście, potrzebowaliśmy i potrzebujemy Was na te dalsze lata, prosimy o zainteresowanie i wsparcie. Mam nadzieję, że przychylnie ustosunkujecie się do odnowienia klubu absolwenta Soli Deo, który mógłby być dla nas takim wsparciem.

Drodzy absolwenci z początkowego okresu Soli Deo, szanowni założyciele naszej organizacji,

wielu ludzi wkładających serce i studencki zapał w stowarzyszenie jakie powołaliście chwali się choćby jedną informacją czy kontaktem z założycielem czy absolwentem Soli Deo. Wkładając w coś serce, nie sposób nie interesować się korzeniami, przeszłością, genezą. Nie szczędźcie nam dziś opowieści, czy rozmów. Z wielkim zainteresowaniem i ekscytacją wysłuchamy Waszych wypowiedzi. Cieszę się i dziękuję Panu Piotrowi Gryzie za to, że zgodził się powiedzieć dziś kilka słów. Kończąc zapraszam Państwa do dobrej i wartościowej dla naszego wspólnego środowiska zabawy, życzę miłego wieczoru przepełnionego wymienianiem wpsomnien i pełnego wielu nadziei i pomysłów patrzenia w naszą przyszłość.

Bartłomiej Gortych - prezes ASK Soli Deo

Zdjecia - WUM

2013-11-25T16:19:56+00:00

Zerówka 2014 - promocja

2014-07-17T12:34:33+00:00

Akademickie Stowarzyszenie Katolickie „Soli Deo” zaprasza na obóz zerowy dla studentów pierwszego roku.

Koniecznie jedziecie z nami jeśli chcecie poznać ludzi, którym bliskie są wartości chrześcijańskie, a przy okazji chcecie się dowiedzieć od starszych kolegów jak najwięcej o studiowaniu.

Będziemy chodzili po naszych pięknych górach, integrowali się, korzystali z atrakcji Zakopanego i jego okolic. Gwarantujemy miłe towarzystwo i świetną atmosferę:-)

Termin: 1 - 7 września 2014
Miejsce: Witów k. Zakopanego
Koszt: 470zł
Wyjazd bezalkoholowy

Zapisy na: zerowka.solideo@gmail.com
(pierwszeństwo zapisów mają osoby z I roku studiów, ale mogą też jechać osoby z wyższych lat)

ZDJĘCIA Z POPRZEDNICH ZERÓWEK: https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10151736359697023.1073741828.162729407022&type=3

ZAPRASZAMY!

---
ASK Soli Deo to organizacja promująca wartości katolickie i tworząca środowisko dla ludzi którym bliskie są te wartości. Zrzesza studentów z największych warszawskich uczelni. Wizytówką stowarzyszenia są duże projekty przyciągające setki, a czasami wręcz tysiące odbiorców. Organizuje konferencje, wykłady, warsztaty, rekolekcje itp.
Soli Deo nie jest wspólnotą ani duszpasterstwem - to organizacja studencka tyle że o profilu katolickim.

www.solideo.pl
www.facebook.com/SoliDeo1989

Jeśli zaczynasz studia w Warszawie i chcesz już na początku poznać ludzi o podobnych wartościach do Twoich to koniecznie jedź na Zerówkę z ASK Soli Deo.

Termin: 1 - 7 września 2014
Miejsce: Witów k. Zakopanego
Koszt: 470zł
Wyjazd bezalkoholowy

Będziemy chodzili po naszych pięknych górach, integrowali się, korzystali z atrakcji Zakopanego i jego okolic. Gwarantujemy miłe towarzystwo i świetną atmosferę:-)

Szczegóły na www.solideo.pl

ZAPRASZAMY!

---
ASK Soli Deo to organizacja promująca wartości katolickie i tworząca środowisko dla ludzi którym bliskie są te wartości. Zrzesza studentów z największych warszawskich uczelni. Wizytówką stowarzyszenia są duże projekty przyciągające setki, a czasami wręcz tysiące odbiorców. Organizuje konferencje, wykłady, warsztaty, rekolekcje itp.
Soli Deo nie jest wspólnotą ani duszpasterstwem - to organizacja studencka tyle że o profilu katolickim.

www.solideo.pl
www.facebook.com/SoliDeo1989

Zerówka z Soli Deo.

Akademickie Stowarzyszenie Katolickie „Soli Deo” zaprasza na obóz zerowy dla studentów pierwszego roku.

Termin: 1 - 7 września 2014
Miejsce: Witów k. Zakopanego
Wyjazd bezalkoholowy

Gwarantujemy miłe towarzystwo i świetną atmosferę:-)
Szczegóły na www.solideo.pl

ZAPRASZAMY!

Bezalkoholowa zerówka w miłym towarzystwie i w świetniej atmosferze : http://www.solideo.pl/13-aktualnosci/5400-zerowka-2014
Zaprasza ASK Soli Deo.

Zerówka w miłym towarzystwie i w świetniej atmosferze : http://www.solideo.pl/13-aktualnosci/5400-zerowka-2014
Zaprasza ASK Soli Deo.

Świetna atmosfera, piękne polskie góry i fajni ludzie, czyli… zerówka z ASK Soli Deo: http://solideo.pl/13-aktualnosci/5400-zerowka-2014

Radio

2014-06-22T16:41:17+00:00

Audycje w których byliśmy gośćmi.

Bartłomiej Gortych - prezes Soli Deo o tym, czy mamy modę na katolicyzm i czy potrafimy wyznawać i świadczyć o swojej wierze.

REFLEKtor, 15 czerwca 2014, Akademickie Radio Kampus
{music}mp3/Radio/Akademickie_Radio_Kampus_2014{/music}

Wędrówka do źródła - audycja z 15 marca 2011, Radio Warszawa.
{music}mp3/Radio/Radio_Warszawa_2011{/music}

W dobrych zawodach - audycja z 16 maja 2009, Polskie Radio Czwórka
http://www.polskieradio.pl/37/234/Artykul/178683,16052009-r-Soli-Deo

22 stycznia 2005, Radio Józef
{music}mp3/Radio/Radio_Jozef_2005{/music}

Cuda pod lupą - nagranie

2014-07-25T11:44:33+00:00

„Cuda pod lupą. Śledztwo w sprawie tajemnicy Chrystusowych” - spotkanie przy herbatce z Grzegorzem Górnym, które odbyło się 15 kwietnia 2014 roku przy kaplicy Res Sacra Miser na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie.

Grzegorz Górny - reporter, eseista, publicysta, reżyser, producent filmowy i telewizyjny. Absolwent dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Założyciel i redaktor naczelny kwartalnika Fronda (do 2012 roku z przerwami). W latach 2005–2006 redaktor naczelny tygodnika Ozon. Autor i współautor wielu książek, a także autor wielu tekstów publikowanych m.in. w Rzeczpospolitej, Życiu Warszawy, Wprost, Nowym Państwie, Znaku, Christianitas, Teologii Politycznej, austriackim Der Standard, węgierskim Heti Valasz, ukraińskim Post Postup i wielu innych.

Wszystkim polecamy książkę „Świadkowie Tajemnicy” (nikt nam za to nie płaci). To właśnie przede wszystkim o doświadczeniach z pracy nad tą książką opowiadał nasz gość.

{music}mp3/cuda_pod_lupa{/music}

A Bóg na to... - nagrania

2014-01-23T13:15:36+00:00

Bóg pragnie odpowiedzieć na każde z Twoich pytań!

W kwietniu 2013 roku na SGGW odbył się cykl spotkań "A Bóg na to...".
Naszym gościem był ks. Krystian Wilczyński.

9 kwietnia 2013 - Stworzenie Świata

16 kwietnia 2013 - Posłanie Syna

23 kwietnia 2013 - Pragnienie Kościoła

{music}mp3/a_Bog_na_to{/music}